Ηλιόφωτοι / Sungleaming

Ένα από τα ποιήματα που περιέχονται στο ‘Κατά Δαίμονα Εαυτού‘.
One of the poems included in ‘True To One’s Daimon‘.

Γλυπτό που απεικονίζει τον θεό Ήλιο, από τον ναό της Αθηνάς στο Ίλιον (Τροία). Βρίσκεται στο Μουσείο Περγάμου στο Βερολίνο.
Relief depicting the god Helios, from the temple of Athena in Ilion (Troy). It is in the Pergamon Museum in Berlin.

ΗΛΙΟΦΩΤΟΙ

Χαραυγή
Και μαζί της, ανατολή μας
Η γη παίρνει φωτιά ξανά
Πάνω στο τέθριππο άρμα
Του Ήλιου
Βλοσυροί Φαέθωνες
Στιβαροί ηνίοχοι
Το έλεος πέθανε
Την ημέρα της γέννησης μας
Φωτιές βγαίνουν από τα μάτια μας
Ήλιοι λάμπουν πάνω από το κεφάλι μας
Σφιγμένο, στο δεξί μας χέρι
Πέτα, μακριά, μακρύτερα
Ω, δόρυ της θελήσεως μας
Το όνομα σου – Φως!
Στις χώρες των Κυκλώπων
Των μονόφθαλμων πατέρων της ηθικής
Προς ένα στόχο, ένα άστρο
Ψηλότερα από εσένα
Μακρύτερα από εσένα
Όμως όχι άφταστο!
Μακριά, στις χώρες του σκότους
Πίσω απ’ τα άστρα
Που φωτίζουν τις νύχτες μας
Και χαϊδεύουν το δέρμα μας
Με αστρόσκονη και νυχτερινή σιωπή
Λησμονημένη, άχρονη
Αιώνια, θαρρούμε
Γιατί σε σκότωσε, ο γιος του Χρόνου
Ο γέρος των κεραυνών
Ο πατέρας του Ολύμπου
Δολοφόνος Τιτάνων
Το παράδειγμα του Προμηθέα οδηγεί τα φλογερά μας ξίφη
Και το φως από το άρμα του Ήλιου
Αντανακλώμενο στις ασπίδες μας
Σημαδεύει τις καρδιές μας
Επελαύνουμε
Σαν πρωινοί, λαμπεροί άρχοντες
Σαγηνευμένοι από τα γαλαξιακά
Στερεώματα
Προορισμένοι για αντίδραση
Προορισμένοι
Να πετάξουμε τις μάσκες τους μακριά
Να ανάψουμε τους πυρσούς μας με ιερή ηλιακή φωτιά
Και να τους κάψουμε τα μάτια
Να τους κάνουμε να δουν
Προορισμένοι για το μεγαλείο
Μέσα σε διαπλανητικά πεδία πολέμου
Ανάμεσα σε βραχίονες ξένων
Μακρινών γαλαξιών
Επελαύνουμε λοιπόν
Ανοίξτε τις πύλες του Ταρτάρου…
Ερχόμαστε!
Ανερχόμαστε!
Ανεβαίνουμε!
Τυφώνες
Εχθροί των θεών
Της ευσπλαχνίας, της ελπίδας
Και του ελέους
Αυτό το έλεος είναι που πέθανε
Την ημέρα που γεννηθήκαμε…

Η πτώση του Φαέθωνα, του Adolphe Sunaert.
The fall of Phaethon, by Adolphe Sunaert.

SUNGLEAMING

Daybreak
And with it, our sunrise
The earth is set aflame
Upon the four-horse chariot
Of Helios
Stern Phaethons
Strong charioteers
Mercy died
On the day of our birth
Fires shoot from our eyes
Suns are gleaming over our head
Clenched, in our right hand
Fly, far, farther
Oh, spear of our will
Your name – Light!
To the lands of the Cyclopes
The one-eyed fathers of virtue
To a purpose, a star
Higher than you
Further that you
But not unreachable!
Far away, to the lands of darkness
Behind the stars
Which illuminate our nights
And caress our skin
With stardust and nightly silence
Forgotten, timeless
Eternally, we trow
Because he killed you, the son of Chronos
The old man of thunders
The father of Olympus
Murderer of Titans
The example of Prometheus guides our flaming swords
And the light from the chariot of Helios
Reflecting on our shields
Marks our hearts
We storm ahead
Like morning, bright lords
Enchanted by the galactic
Firmaments
Destined for reaction
Destined
To throw their masks away
To light our torches with holy solar fire
And to burn their eyes
To make them see
Destined for greatness
Inside diaplanetic fields of war
Between spires of foreign
Distant galaxies
And so we storm ahead
Open the gates of Tartarus…
We are coming!
We are ascending!
We are rising!
Typhons
Enemies of gods
Of compassion, of hope
And of mercy
This mercy is the one that died
On the day we were born…